لطفا کمی صبر کنید
سایت در حال بارگذاری است.
گم شدم...

به نظر من خیلی خوبه که آدم خودشو بشناسه یا حداقل سعی در شناخت خودش داشته باشه... خودشناسی روش خوبی برای شناخت نیازها و بر طرف کردن اونهاست و در نتیجه میتونه قدم بزرگی در راه تکامل باشه. عرفا میگن: "خودشناسی پلیست به سوی خدا شناسی". البته بر خلاف اونچه به نظر میآد این کار اصلا ساده نیست و نیاز به مقدمات زیادی داره که توضیحش در حد من نیست... بنا بر این،من هم با این نیت،دست به دامن استاد عرفان و خودشناسی شدم و بر حسب اتفاق به این شعر برخوردم که علاوه بر زیبا بودن، به نظر خودم،حتی شرح حال کاملی از خود من بود (سایه‌ای بودم از اول بر زمین افتاده خوار...) تا نظر شما خوانندگان چی باشه.

 

گم شدم در خود چنان کز خویش نا پیدا شدم

 

شبنمی بودم ز دریا غرقه در دریا شدم

 

 

سایه‌ای بودم از اول بر زمین افتاده خوار

 

راست كان خورشید پیدا گشت ناپیدا شدم

 

 

زآمدن بس بی نشانم وز شدن بس بی خبر

 

گوئیا یكدم برآمد كامدم من یا شدم

 

 

می‌مپرس از من سخن زیرا كه چون پروانه‌ای

 

در فروغ شمع روی دوست ناپروا شدم

 

 

در ره عشقش چو دانش باید و بی دانشی

 

لاجرم در عشق هم نادان و هم دانا شدم

 

 

چون همه تن دیده می‌بایست بود و كور گشت

 

این عجایب بین كه چون بینا و نابینا شدم

 

 

خاك بر فرقم اگر یك ذره دارم آگهی

 

تا كجاست آنجا كه من سرگشته‌دل آنجا شدم

 

 

چون دل عطار بیرون دیدم از هر دو جهان

 

من ز تاثیر دل او بی دل و شیدا شدم

                                                                         شاعر: عطار نیشابوری

نوشته شده در تاریخ شنبه 1384/12/13 - ساعت 23:36 توسط محمد بدیعی با موضوع نظر سنجی
لینک ثابت
ارسال نظر در باره این یادداشت (17)



Copyright © 2010 Delgoft. All Rights Reserved