لطفا کمی صبر کنید
سایت در حال بارگذاری است.
عاقبت یک روز...


 


یک درختِ پیرم و سهم تبرها می‌شوم
مرده‌ام، دارم خوراکِ جانورها می‌شوم


بی‌خیال از رنجِ فریادم ترد‌ّد می‌کنند
باعث لبخندِ تلخِ رهگذرها می‌شوم


با زبان لالِ خود حس می‌کنم این روزها
هم‌نشین و هم‌کلامِ‌کور و کرها می‌شوم


هیچ‌کس دیگر کنارم نیست، می‌ترسم از این
این‌که دارم مثل مفقودالاثرها می‌شوم


عاقبت یک روز با طرزِ عجیب و تازه‌ای
می‌کُشم خود را و سرفصلِ خبرها می‌شوم!


                                                                                 شاعر: زنده یاد نجمه زارع

 

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 1385/05/31 - ساعت 14:09 توسط محمد بدیعی با موضوع شعر و دلگفت
لینک ثابت
ارسال نظر در باره این یادداشت (4)

بهارم رفت...

 

من تمام هستی ام را در نبرد با سرنوشت

در تهاجم با زمان آتش زدم، کشتم

من بهار عشق را دیدم ولی باور نکردم

یک کلام در جزوه هایم هیچ ننوشتم

من ز مقصد ها پی مقصود های پوچ افتادم

تا تمام خوب ها رفتند و خوبی ماند در یادم 

من به عشق منتظر بودن همه صبر و قرارم رفت

بهارم رفت،عشقم مُرد، یارم رفت...

                                                                                           شاعر: مسعود فردمنش

نوشته شده در تاریخ یک شنبه 1385/05/29 - ساعت 05:12 توسط محمد بدیعی با موضوع شعر و دلگفت
لینک ثابت
ارسال نظر در باره این یادداشت (7)




Copyright © 2010 Delgoft. All Rights Reserved